Spring naar de inhoud
Geplaatst: 19-12-2011 18:44 Door: collie
Deining In meerdere religies en culturen wordt een betere wereld in het vooruitzicht gesteld. Wat als dit geen loze bewering is?Emma is wetenschapper en raakt per toeval met Sylvain in gesprek. Emma vraagt zich af of er iets van de ontwikkeling van het leven in een rekenmodel te vatten is, net zoalsdat mogelijk is voor deininggolven op het water. Emma ontdekt veel toevalligheden om nog over toeval te kunnen spreken.Sylvian heeft kennis van de kalenderrekening en oude beschavingen, zoals die van de Maya's. Hij stelt hij Emma de juiste vragen. Redenerend vanuit natuurlijke cycli komen ze tot een serie opmerkelijke resultaten.De nieuwe inzichten kunnen de verbindende kracht zijn tussen beschavingenover heel de wereld én uit alle tijden. Emma en Sylvain concluderen dat eenfundamenteel vreedzame samenleving binnen bereik is, met een speciale rolvoor het jaar 2012. Deining is een filosofische roman, waarin exacte en alfawetenschappen.Ik vond Deining een boeiend boek. Ik vond het soms wel een beetje moeilijk. Maar Irene Helsloot, schrijft op een duidelijke heldere manier. En ik heb haar boek vol bewondering uitgelezen. Volg Deining op Facebook      Over de auteur: Irene Helsloot (1965, Aalsmeer) rondde haar studie fysische geografie cum laude af. In Deining benadert ze oude wijsheden met de natuurwetenschappelijke kennis van nu. Het opmerkelijke resultaat heeft haar getroffen. Eigenlijk is Irene zelf een beetje Emma, en is Sylvain haar strenge en kritische geweten.
Geplaatst: 10-12-2011 19:21 Door: collie
Geele Ritten Gele Ritten van Sjarrel Vrakking laat je een kijkje nemen in je het dagelijkse leven van een ambulanceverpleegkundige.In Gele Ritten staan negenenveertig korte verhalen  er komt een scala van hulpverleningen aan bod.Het gaat hierbij echt niet om de spannende verhalen. Maar de tragikomische situaties worden verwoord.Gele Ritten is herkenbaar voor iedereen, die in de acute hulpverlening werkzaam is. En het leest erg prettig voor mensen die niet in de zorg werkzaam zijn. Je moet van de boekje geen helden verhalen verwachten. Maar juist de kleine drama's worden opgediept uit een voorraad van ambulance-ervaringen.Ik werk niet in de zorg, maar ik vond het een leuk boekje om te lezen. Het leest lekker vlot en ik heb ook gelachen. Ik vind het knap dat Sjarrel met weinig woorden zo veel kan vertellen.Sjarrel Vrakking is ambulanceverpleegkundige in Utrecht. Al tien jaar lang verleent hij hulp bij 112 meldingen. Dit doet hij samen met een collega chauffeur in een ambulance, maar ook solo per auto of motor. Het gaat bij de oproepen lang niet altijd om zware verkeersongelukken met afgerukte ledematen en spuitende slagaders. Zijn grootste werkplezier haalt hij uit ritten waarbij de patiënt op eenvoudige wijze geholpen kan worden.
Geplaatst: 04-12-2011 16:27 Door: collie
verborgen Kleuren Bert Kasper is visueel gehandicapt, Alles wat hij in zijn leven heeft meegemaakt heeft opschreven in zijn boek Verborgen Kleuren.Bert is geboren in 1941 in Delfzijl. Al snel na zijn geboorte bleek Bert een oogafwijking te hebben.Hij onderging diverse behandelingen voor zijn ogen en Bert heeft nog achtenveertig jaar iets kunnen zien. maar hij is nu totaal blind.Bert ging in Delfzijl naar de lagere school en naar de Mulo. Toen hij zestien was ging Bert slechter zien naar het Chr. Instituut voor Blinden en Slechtzienden Bartimeüs http://www.bartimeus.nl  in Zeist om het brailleschrift te leren. Daar heeft Bert ook zijn kantooropleiding gevolgd.Bert voelde zich daar fijn, hij was geen buitenstaander er waren meerdere mensen met een oogaandoening.Na zijn verblijf op het instituut, bouwde hij in Amersfoort zijn nieuwe bestaan op.De laatste 13 jaar heeft hij  met computers met braille- een spraakaanpassing gewerkt.Bert heeft fijne herinneringen aan deze tijd. Hij geniet nu  met zijn vrouw en dochter, schoonzoon en kleinkinderen van het leven.Thuis heeft Bert ook een  computer met braille- en spraakaanpassing. Die aanpassing geeft steeds één beeldschermregel weer, zodat hij geen overzicht heeft. Ook kan de apparatuur alleen tekst weergeven en geen grafische code, afbeeldingen, flash e.d. Zo'n 30% van het internet kan hij dan ook niet gebruiken. Maar er blijft altijd nog 70% over en die zou hij voor geen goud willen missen.Met deze aanpassing kan Bert zijn grote hobby uitvoeren. Hij schrijft verhalen over het leven met een visuele handicap. Over teleurstellingen, verdriet, opstandigheid, onbegrip, maar ook over de mogelijkheden die er zijn, al dan niet met behulp van de vele hulpmiddelen die tegenwoordig beschikbaar zijn.Ik vind Verborgen Kleuren een prachtig boek. Bert schrijft positief over alles wat op zijn pad is gekomen, het is geen tranentrekker.Ik ben zelf uit een oog blind en dat is soms er vervelend. Maar ik voel me rijk dat ik nog kan zien.Bert wil niet zielig over komen in zijn boek. Ik vind hem heel positief overkomen. Hij laat ons zien wad de mogelijkheden zijn voor een visueel gehandicapte. Het boek wordt ook door het Loket Aangepast-Lezen, de instantie die lectuur verzorgt voor mensen met een leesgehandicap, te zijner tijd ook in braille en in gesproken vorm op DAISY uitgebracht.
Geplaatst: 03-12-2011 17:07 Door: collie
Lief   Wees lief voor jezelf is voor vrouwen die het druk hebben. Soms weten deze niet hoe ze het beste hun aandacht moeten verdelen.In Wees lief voor jezelf staan herkenbare voorbeelden uit het dagelijkse leven. Het is immers belangrijk om ook goed aan jezelf te denken.Maar vrouwen zijn volgens dit boek gewend om veel te geven, aan hun werk, partner, kinderen, vrienden en familie.Toch moeten ze ook leren om iets te ontvangen en dat ze er niet alleen voor een ander hoeven te zijn.Patricia Spadaro houdt vrouwen een spiegel voor: hoe sta je in je drukke leven en hoe kun je dat veranderen, ten gunste van jezelf en van mensen om je heen.Ze leert de lezer op een realistische manier de lezers hoe ze grenzen kunnen bepalen en aangeven, balans kunnen vinden en voor zichzelf kunnen kiezen, zonder anderen uit het oog te verliezen.Ik ben niet zo bezig met spiritualiteit. Ik vind het daarom een lasitg boek voor mij om te bespreken. Maar ik hoop dat in deze drukke tijd het voor andere mensen een steuntje in de rug kan zijn.Ik probeer er ook zo veel mogelijk voor anderen mensen te zijn. Maar ik krijg er ook veel voor terug. Niet altijd en niet van iedereen. Maar ik probeer daar zle fde juiste weg en de juiste mensen in te vinden. Patricia Spadaro schreef diverse boeken over spiritualiteit en persoonlijke groei. Haar boeken zijn verschenen in 25 landen. Ze is freelance schrijver, redacteur en uitgeefcoach
Geplaatst: 25-11-2011 18:56 Door: collie
Olifanten in mijn kop Milo is dertien jaar, hij zit in groep acht van de basisschool. Hij heeft Asperger. Dit is een vorm van autisme. Milo wordt snel boos en soms is het druk in zijn hoofd. Hij heeft dan Olifanten in zijn kop. Dit is erg vervelend voor zijn omgeving. Maar voor Milo is het nog lastiger.Als hij in de klas zit en meneer is even weg om koffie te drinken dan vliegt er een ingepakte Liga door de klas. Die is van Sjoerd. Dat doet de jongen altijd als de meester weg is. Andere kinderen zeggen dat dit niet mag, maar Sjoerd zegt dat ze hun bek moeten houden.Sjoerd is blijven steken in een reptielenbrein. Hij heeft te weinig hersencellen.Eigenlijk is het beter als Milo hem negeert, maar dat lukt hem niet altijd. Dat komt omdat Milo ook snel boos kan worden vanwege zijn Asperger.Johan is een pabostudent, en die komt stage lopen in de klas waarin Milo zit. Johan is slecht in spelling en maakt veel fouten. Maar bijzonder is de vriendschap tussen Milo en Johan.Johan komt erachter waar hij goed in is en Milo leert om te gaan met de olifanten in zijn kop. Ik vind het een bijzonder verhaal. Het is grappig en het is ook mooi, hoe de Pabo student en Milo elkaar vinden.Een aanrader voor iedereen die meer wil weten over Asperger.
Geplaatst: 20-11-2011 15:01 Door: collie
gehandicpat meisje Ingrid Rensen leidt een gelukkig leven. Ze heeft een leuke baan en is getrouwd. Ze heeft veel leuke vriendinnen en het leven lacht haar toe. Als ze dan ook nog eens zwanger is, kan haar geluk niet op.Helaas wordt dit prille geluk verstoord. Vanwege een infectie loopt haar dochtertje een zware hersenbeschadiging op, waardoor zij zich geestelijk nooit verder zal kunnen ontwikkelen dan een baby van twee maanden.In We zouden samen fietsen en sprookjes lezen  vertelt Ingrid op een gevoelige manier hoe het leven van een moeder met een meervoudig gehandicapt kindje eruit ziet. Ze beschrijft de eerste negen jaar van het leven van haar dochter Marit.De gang naar het ziekenhuis was niet altijd makkelijk.Dan komt het definitieve vertrek van Marit naar een instelling die haar zou gaan verzorgen.En Ingrid wil weer graag zwanger worden. Twee moeilijke en emotionele beslissingen. Ingrid Rensen vertelt een warm en verre van sentimenteel verhaal over de liefde voor haar dochter, haar man en haar twee zoontjes en de vriendschappen met de vrouwen om haar heen.Ingrid Rensen (1970) woont in Oss. Ze is moeder en schrijft in haar vrije tijd.
Pagina: