
Nina Blom heeft met Je bent een verschrikkelijk kind, een aangrijpende autobiografie geschreven.
Nina was een vrolijk kind. Ze groeide op in een gezin met haar drie jaar oudere zus.
Nina moest vaak thuisblijven. Haar moeder vond dat Nina ziek was.
Nina werd zestien keer opgenomen en toen ze negen jaar oud was, mocht ze niet meer naar school. Nina mocht van haar moeder niet meer buiten spelen en ze mocht ook niet met haar beste vriendin Claudia. Omgaan. Ook met andere vriendinnetjes mocht ze niet meer spelen.
Nina kwam in een rolstoel, maar de artsen konden niks vinden. Haar moeder vond dat ze ziek was, punt uit. Zo, ging dit jarenlang door.
De moeder van Nina was een voorbeeldige moeder als ze bij artsen waren. Ze leek erg lief en zorgzaam.
Nina kwam in een kliniek waar ze weinig bezoek mocht ontvangen. Het ging toen stukken beter met Nina.
Het meisje werd weer door haar moeder naar huis gehaald. Maar weer mocht Nina niet naar buiten en niemand zien.
Toen Nina veertien kon ze bijna niets meer. Ze lag verlamd en ingezwachteld in bed. Nina moest veel medicijnen slikken, maar kreeg bijna niets meer te eten.
De ouders van Nina spraken over euthanasie. Hun stelling was dat ze hond ook al lang in hadden laten slapen?!
Kinderarts Vrienten vreest dat ouders hun dochter iets zouden aandoen op het moment dat zij op de hoogte zijn gesteld van de raadsbemoeienis. De officier van justitie werd ingeschakeld.Nina werd binnen vierentwintig uur uit huis geplaatst.
In
Je bent een verschrikkelijk kind gaat het over
Münchhaussen Bij Proxy Syndrome. Oftewel MBPS.
Nina deelt in dit aangrijpende boek, de verschrikkelijke momenten uit haar jeugd en de wil om te overleven.
Ik vind het heel moedig dat Nina dit verhaal met ons deelt. Het boek is uit, maar de gebeurtenissen het zitten nog in mijn hoofd en in mijn hart.
Kijk ook eens op Stichting Overlevers Muchausen bij Proxy.