Tijdens mijn verblijf in het revalidatiecentrum smokkelde B. mijn wekelijkse flesje bier naar binnen. Dat moest want dat was daar illegaal. Alcohol was verboden. Behalve bij officiële feesten zoals carnaval. Dan liep het ook meteen in grote hoeveelheden. Daar buiten had iedereen zijn eigen methode om af en toe eens een drankje te kunnen drinken. B. is een goede vriend die mij tijdens zijn wekelijkse bezoek voorzag van een flesje speciaal bier.
Nu ben ik al weer vier weken thuis en spelen er andere zaken. Mijn bier leverende vriend en ik hebben allebei iets met muziek. Allebei vroeger in bandjes gezeten. Hij een beetje meer dan ik. Nu willen we voor de lol muziek maken op de computer. Het programma dat hij daar voor opdook bleek niet helemaal te doen wat we er van verwachtten.
Eén telefoontje naar de grootste muziekwinkel in onze woonplaats bood uitkomst. Gewoon een ander programma dat volgens de verkoper precies kan wat wij willen. Hij zal het demonstreren. B. rijdt en met een schuifplank kom ik van mijn rolstoel in zijn auto. Niet helemaal op eigen kracht want zijn voertuig is een stuk hoger dan mijn rolstoel. In de muziekwinkel is een lift. De verkoper ontvangt ons. Samen gaan we naar de computer met keyboards. Onderweg kunnen we het niet laten hier en daar wat toetsen in te drukken en snaren te beroeren. We zijn tenslotte twee jongens van vijftig. De verkoper haalt nog niet de helft. Duidelijk van een andere generatie. Wij hangen achter hem terwijl hij druk op toetsen drukt. Behendig wandelt hij door de menu's en demonstreert verschillende instrumenten die je in kunt stellen. 'Kijk', zegt de verkoper ineens. 'Hier zit dirty. Kun je kiezen voor dirty guitar en dirty drums. Dat is heavy met veel vervorming'. Ineens spreken we dezelfde taal. We willen raggen met veel herrie. Wij willen dirty.
Jan Beerling
Jan Beerling Dwarslog
Jan Beerling Youtube