7 Uur wakker. De voorjaarszon jubelt mijn slaapkamer in. Ganzen gakken mij blij goedemorgen. Eerst de dagelijkse inspectie van mijn lijf: Ik beweeg voorzichtig mijn arm... hij doet het weer! Nu mijn rechterbeen... ook een stuk beter.De dip van mijn ziekte is weer even voorbij. Ik ben de mythologische vogel die uit zijn eigen as herrijst. Dank U, God. Dank u, Amerikaanse medicijnengigant. Vandaag ga ik vlammen.
Eerst koffie en krant. Daarna rol ik onder de douche. Dan mijn dagelijkse injectie nemen, en cruesli voor een ont met een bite. Snel op weg naar het bedrijf dat misschien een klus voor me heeft.
The joy of speed
Armslag... rol, armslag...rollll... de ramen op de galerij flitsen voorbij. Een bolle bries waait om mijn hoofd. Van de voordeur naar de lift, zijn 32 armslagen aan mijn rolstoelwielen. Wat is bewegen lekker. In de spiegel van de lift grijns ik naar mezelf. In mijn hoofd zingt Johan Verminnen in sappig Vlaams: "Ik voel me goed"
Buiten staat mijn zwarte Duitse vriend klaar. Ik druk op de knop van mijn afstandsbediening, de rolstoellift komt uit de auto, ik glij zijn binnenste in, ga achter het stuur zitten, raam open en rijd harder weg dan normaal.
Mijn cd speelt enthousiast 'My Back Pages' van The Byrds. "Oh, but I was so much older then, I'm younger than that now." Nou en of! Bij de sloot staat een reiger met een vis in zijn snavel. Eet ze jochie!
David Bowie zingt "Heroes" "We could be heroes, just for one day..."
Het geeft niet als ik morgen door mijn ziekte geen hero meer ben, vandaag piek ik de dalen. Mijn zwarte Mercedes Sprinter trekt enthousiaste sprintjes. Alles doet het... ook de flitspaal, zo blijkt later.
Abracadabra..van de Steve Miller Band...
"I wanna reach out and grab ya!"
Wie weet.... vanavond vrijen met mijn schattig boutje?
Wat is de wereld mooi! Met 130 zoef ik relaxed langs de langzamere broeders.
Als het andere verkeer op veilige afstand is, laat ik mijn zwarte vriend dansen.
Kleine rukjes links en rechts aan het stuurwiel, op de maat van de muziek. De laarzen van mijn Duitse vriend knarsen over het asfalt. Bollenvelden jubelen rood, geel, paars in de zon.
'Nu links' zegt Truus van der Tom, op een besliste toon. Ja doei... eerst stoplicht op groen, Truus. Een zenuwachtige bouwvakker in een VW Caddy staat naast me te broembroemen. Maar mijn zwarte vriend is sneller.
Ik draai het industrieterrein op en Truus zegt 'Bestemming bereikt'.
Ik ga die klus binnenhalen. Vandaag piek ik de dalen.
Tekst: Kees de Jager
Wat zeggen Leefwijzer leden over deze column?
Column Archief:
- 16-05
- 10-05
- 09-05
- 08-05
- 04-05
- 02-05
- 02-05
- 29-04
- 26-04
- 21-04
- 12-04
- 10-04
- 09-04
- 08-04
- 06-04
- 04-04
- 31-03
- 30-03
- 23-03
- 17-03
Laatste Reacties:
- 16-05
- 12-05
- 11-05
- 10-05
- 05-05
- 04-05
- 02-05
- 12-05
- 02-05
- 26-04
- 19-04
- 11-04
- 09-04
- 08-04
- 07-04
Relevante Links:
- 13-05
- 10-05
- 10-05
- 09-05
- 08-04
- 25-03
- 24-03
- 23-03
- 17-03
- 16-03