Tijdens een ritje langs zonnige terrasjes, brak de vergrendeling van de stoel van mijn Scootmobiel. Dat geeft een geweldig effect, het is zeg maar rolstoeldansen 3.0. Al zittend maakte ik pirouettes, swingde links en rechts heen en weer, en de mensen op straat werden er helemaal vrolijk van. Ik niet, maar eerlijk is eerlijk, ze boden wel hulp aan. Voorzichtig naar huis gereden en het reparatiebedrijf gebeld. Na anderhalve dag kwamen ze pas, maar vandaag heb ik weer heerlijk genoten van de natuur.
Lekker gefietst in de felle zon bij zee, en de koelte van het bos. Toch blijft in dit tropische weer, de oase van de heer Heijn ook niet te versmaden. Dankzij de airco is het er heerlijk koel. Je krijgt er gratis een kop geurige koffie, proeft er net zo gratis van romige, pittige kaas en knapperig warm geurend gebak. Likkebaardend dwaal je langs de smaakvol opgestelde lekkernijen, die vaak de prelude vormen voor een tongstrelende culinaire symfonie. Soms heb je er zelfs alleen maar een schaar voor nodig 
Op een tropische dag, is het voor een man zelfs extra leuk om door de Heijn te reizen. Zomers geklede dames, in alle soorten en maten. Kort gebroekt of gerokt, laag getopt of open gebloused, trippelen ze langs de aanbiedingen, en zijn een bonus voor mijn oog. Zelfs hun humeur lijkt beter met dit weer en hun haast is minder.
Ik moet bekennen dat ik ze graag een artikel uit het bovenste schap (waar ik niet bij kan) voor me laat pakken, terwijl ik dat ook aan een ploeterende vakkenvuller zou kunnen vragen....
Maar uiteraard... in de winkel mag je honger krijgen, maar eten doe je thuis!
(Al blijft ‘buiten de deur eten’ natuurlijk ook iets speciaals hebben…