Nieuwe columnist: Anneke van Santen.
Anneke van Santen (62) is één meter en dertig centimeter klein. Uit een gezin van acht kinderen en twee lange ouders is zij de enige met de botgroeistoornis Achondroplasie. Tien jaar werkte ze als bezigheidstherapeute. Toen ze afgekeurd werd, ging ze vrijwilligerswerk doen bij de Nederlandse Vereniging voor Sexuele Hervorming (NVSH) en de Belangenvereniging Van Kleine Mensen (BVKM). Ze schildert, tekent, schrijft, luistert naar klassieke muziek, bezoekt tentoonstellingen, zorgt voor twee poezendames en gaat graag uiteten met haar vriendin. Ze mag graag lachen. Ze spaart boedha's, leest stripverhalen, maar ook 'goeie' boeken. Ze schrijft recensies over boeken en film waar kleine mensen een rol in spelen. Over haar klein zijn schreef Anneke het autobiografische boek 'De wereld op kruishoogte'. En nu schrijft ze ook voor Leefwijzer.
foto - Miep Jukkema
tijdschrift LINDA
Nu weet ik beter
Ik ben klein. Veel mensen vinden dat geen handicap. En dat is als je gaat vergelijken - misschien ook wel zo. Maar met de benaming 'functiebeperking' komen wij een heel eind in de richting. Heel veel kleine mensen begeven zich op rolstoelhoogte of zelfs veel lager. Je begrijpt dat dat zijn beperkingen geeft. En dan heb ik het nog niet over de bijkomende fysieke ongemakken die sommige kleine mensen nog eens extra hebben.
Gelukkig kan er tegenwoordig veel worden aangepast en daar maak ik graag gebruik van. Leven kost energie en als ik ergens een beroep op kan doen om energie te besparen, dan doe ik dat.
Het verbaast me soms dat kleine mensen thuis in die grote stoelen zitten, oncomfortabel, met hangende benen. Slecht voor de doorbloeding. Slecht voor de spieren. Dat zitten op veel te grote stoelen moeten we noodgedwongen ook al op alle stoelen buitenshuis. Dus ik heb het thuis liever op mijn eigen hoogte.
Zijn kleine mensen dan zo eigenwijs? Of ontkennend? Ik zou het niet weten. Toen ik jonger was, wilde ik ook zo gewoon mogelijk zijn. In die zin was ik ook eigenwijs, en zeker ontkennend. Nu ik zestig ben weet ik beter. Ik heb een groeistoornis en daar ben ik mee geboren. Het is niet anders. Maar ik zorg er wel voor dat ik het zo prettig en zo goed mogelijk heb.
Anneke van Santen