Doordat ik nu ook voor Leefwijzer schrijf lees ik veel berichten over de gezondheid, of ziekte. Het is maar hoe je het bekijkt.
Nu zijn het weer de vitaminepillen
Maar daar ga je toch ook geen geld uit geven als je ook groenten en fruit kunt eten?
En datzelfde biertje of glaasje wijn kan misschien weer slecht zijn voor iets anders weet ik het? Moet ik straks alles tegen elkaar weg gaan strepen?
Roken is slecht. Maar de auteurs van Holy smoke, denken, hier weer heel anders over. Maar iemand die rookt, snoept misschien weer niet zo veel.
Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
De moraal van het verhaal is. Leef! Als je steeds met alles bezig moet zijn om ziekte buiten te deur te houden dan heb je geen tijd om te leven.
We weten toch dat je gezond moet eten, niet te veel moet drinken, dat roken slecht is en dat bewegen wel goed is. Eens gaan we dood, dat is een feit.
Als ik dood ga, weten mensen in mijn omgeving, dat ik heb genoten. Ik ben een echte lekkerbek en als ik daar eerder dood van ga (wat nooit te bewijzen is) dan is dat zo.
Ik leef en geniet. Meneer van Recklinghausen kan me veel afpakken maar niet mijn levensvreugde.