Ieder gezond mens heeft er twee, en je begint pas te merken hoe hard je ze nodig hebt als één ervan wat mankeert. Bijvoorbeeld een pot jam opendraaien, of een deur met een deurdranger erop (ik noem maar even een paar dingen).

Ik heb een spasme in één van de biceps. Dat leverde mij een arm in de keizer Napoleon-stand op als ik liep, wat van invloed was op mijn balans. Kortom, ik moest er iets aandoen, vond ik zelf.

Op internet vond ik een apparaatje dat dit probleem via een stroomstootje dat de zenuw zou gaan vervangen omzeilde. Het bedrijf dat zo' n apparaatje leverde maar eens opgebeld. Ik kreeg in geuren en kleuren  de werking ervan uitgelegd. Steeds enthousiaster raakte ik. Ik vroeg naar de kosten van zo' n  apparaatje. Aai! Dat viel tegen! Rond de 5000 euro! Maar, zo werd mij verzekerd, als ik contact zou opnemen met mijn verzekeringsmaatschappij en het inlichtingenboekje over het apparaatje naar de verzekering zou opsturen, dan zou het allemaal wel goedkomen!

Zo gezegd, zo gedaan. Ik nam contact op met mijn verzekeringsmaatschappij. Maar helaas, de verzekeringsmaatschappij ging niet over tot vergoeding. Het was nog te onbekend voor hen.

Wat nu. Mijn arm stond nog steeds in een Napoleonstand. Ik besloot naar het revalidatiecentrum te gaan. Daar kreeg ik een Botuline  injectie. Warempel, die werkte goed! De eerste keer althans, daarna werkte hij minder en minder bij mij.

Aangezien een injectie ongeveer 600 euro per keer kost, en die steeds minder bij mij ging werken, ben ik nogmaals met de revalidatiearts in conclaaf gegaan. De revalidatiearts opperde een peesverlengende operatie. De chirurg van het revalidatiecentrum zag dat wel zitten, maar mijn lichaam moest eerst Botuline vrij worden, dan zou hij beoordelen of ik al of niet een peesverlengede-operatie zou kunnen ondergaan.

Afijn.... Ik werd een half jaar in de wachtstand geparkeerd en het ging moeizamer en moeizamer bij mijn fysiotherapeut. Dus wij waren allebei blij toen ik na een halfjaar de toezegging van de chirurg kreeg voor zo'n operatie. De laatste keer bij de fysiotherapeut trakteerde ik op gebak!

Een peesverlengende operatie is een operatie van niks. De pees van je biceps word doorgesneden. Dat is een operatie van nog geen kwartier. Hij moest echter wel onder algehele narcose vanwege mijn spasme. Het was maar een dagopname voor mij in het ziekenhuis , dus 's avonds kon ik alweer naar huis met mijn arm in het gips.
Na twee weken ging het gips er weer af en kreeg ik een gewrichtsbrace. Ik kan nu alles weer met twee handen doen! (Nou ja, bijna alles!). Mijn mond (die ik soms als tweede hand gebruikte) protesteert. En ik geniet ervan dat mijn hand uit de Napoleonstand  is verdwenen !

HOERA VOOR DE PEESVERLENGENDE INGREEP !

Marius