Spring naar de inhoud
Pagina:
1
Vita


We vrijen tot het eind van de ochtend. We zijn samen. Ik ben haar vriend. Zij is mijn vriendin. Ze heeft het zelf gezegd. Hier begint onze relatie. Precies drie jaar voor haar dood. In ditzelfde bed.'

 
Hylke Noorman wordt verliefd op een meisje, Vita.  Ze is klein en af en toe een beetje vreemd. De vlam slaat niet gelijk in de pan. Maar dan belanden ze toch samen in bed. Pas na een week geven ze elkaar de eerste kus. En daarmee is hun liefde bezegeld.
Hylke voelt zich sinds lange tijd weer gelukkig. Hij heeft niet in de gaten dat Vita niet altijd op wolken loopt. Ze is depressief en verlangt naar de dood. Ze vindt zichzelf lelijk en dik. Ze wil niet eten en wat ze weet wil ze ook weer kwijt.
Hylke probeert haar iedere keer te zeggen, dat ze een mooie, lieve gezellige vrouw is, maar Vita is ongelukkig.
Het valt niet mee voor Hylke. Vita is geen terminale kankerpatient, maar een terminale depressiepatiënt. Vita brokkelt van binnen helemaal af. Als je kanker hebt kan een dokter in de meeste gevallen zeggen hoe lang je nog te leven hebt. De patiënt en zijn omgeving kunnen langzaam afscheid van elkaar en het leven nemen. Bij Vita weet Hylke het niet, wanneer en hoe ze einde aan haar leven zal maken. Maar dat ze het gaat doen is zeker. Soms vraagt Hylke zich af, wat erger is, dat ze zichzelf ophangt. Of dat ze heel haar leven ongelukkig is.
Hylke wil niet dat Vita ongelukkig is en steunt haar bij haar besluit om een eind aan haar leven te maken.

 

Ik vond het een prachtig, ontroerend en aangrijpend verhaal. De liefde tussen Vita en Hylke voel je op iedere pagina. Liefde en dood, bij Hylke en Vita horen ze bij elkaar. Hylke houdt zoveel van Vita dat hij haar de rust van de dood gunt.

 

 

Matthijs Kleyn (1979) is televisiemaker. Vita is zijn debuutroman.

Lees hier meer over Vita

Geplaatst op maandag 03 oktober 2011 om 20:58
Profielfoto Randolf
Lid sinds: 21-07-2011
Berichten: 482
Bijna raar om te zeggen, maar wat een goed verhaal!!!
Geplaatst op maandag 03 oktober 2011 om 21:32
Profielfoto collie
Lid sinds: 06-07-2010
Berichten: 2224
Dat is niet raar Randolf, het was prachtig. Ik was er stil van. Ik heb het boek toen het uit was twee dagen laten liggen voor ik er aan ging werken. Ik was 'bang'om zoiets moois om zeep te helpen. Hoe bespreek je zo'n aangrijpend verhaal?
Om te reageren moet je geregistreerd en ingelogd zijn. Klik hier om je aan te melden!
Pagina:
1

Deel deze pagina: