Mooi geschreven Casey.
Fijn dat jij begrip en aandacht had voor de Wiebelaar.
Fijn dat jij begrip en aandacht had voor de Wiebelaar.
Forum overzicht /
Columns /
De wiebelaar
Pagina:
1
Regelmatig kom ik hem tegen bij onze buurtsuper. Een man van in de vijftig. Hij draagt een grote, grijze baard, plus een Zeeman broek en jack, en een boodschappenmandje met vrijgezellige dingen. Een pak melk. Een kant en klaarmaaltijd. Een halfje volkoren.Niks bijzonders, totdat je blik hem langer volgt. Dan zie je hoe – steeds weer- zijn tred plotseling stokt. Hij wiebelt naar voren alsof hij iets van de grond wil oprapen, maar er ligt niets.
Daarna loopt hij weer een paar stappen, maar wiebelt opeens naar achteren alsof windkracht tien hem onverwacht treft. Hij herstelt zich, en vervolgt met grote stappen langs de schappen.
Maar na een paar minuten schiet zijn arm met het boodschappenmandje opeens naar voren, en zijn andere arm naar achteren, heen en weer alsof hij stilstaand rent.
Het personeel kent hem. Soms sturen ze hem weg, als ze het te erg vinden worden. Dan knikt hij berustend en wiebelt de winkel uit, om de volgende dag terug te komen.
De klanten kennen hem ook. De meesten storen zich er niet aan, maar negeren hem wel. Een enkele domoor vraagt zich lachend af of hij dronken is. Of gek. Van hersenbloedingen, spasmen, en spiercontracties hebben ze nog nooit gehoord.
Kinderen staren hem giechelend na. Mompelend winkelt en wiebelt hij verder.
We staan samen bij de koffie-automaat van de heer Heijn. Ik in mijn lage maar rotsvaste rolstoel, hij hoog, maar wiebelend als waaibomenhout. 'Zal ik u even helpen?' Ik vraag het behulpzaam, maar ook uit eigenbelang. Ik ben bang dat hij tijdens het inschenken een acute wiebel krijgt en hete koffie over mijn schoot gooit. Hij glimlacht lief en zegt dat het wel goed komt. Dat komt het ook. Zwijgend nemen we een slok.
Met vochtige ogen kijk ik hem na. MIjnheer Wiebel, ik vind je een held.
Tekst Kees de Jager
bekende tekst
Kan nooit te vaak zijn Rotterdam. Het is een belangrijk onderwerp. Hoe, accepteer jij mensen die anders zijn?Kleintjes accepteer jij wel, toch
Vragen als; "Hoe accepteer je mensen die anders zijn?" of, die ik vaak hoor, "hoe heb je dat toch gedaan; kinderen, huishouden, intensief meehelpen in eigen toko enz. vanuit je rolstoel?" vind ik altijd zo moeilijk en niet 1,2,3 te beantwoorden. Voor mij zijn deze "onderwerpen" niet uitzonderlijk, vreemd of opvallend dus is het ook geen kwestie van accepteren. De medemens, kort/lang/dik/dun/mooi/kaal/behaard/lelijk(?)/met-zonder min of plus/wit/zwart enz., ze zijn er gewoon zonder dat ik daar over hoef na te denken of ik ze accepteer. En ik hoop dat het andersom ook zo is of zeker zo zal worden, net zoals men b.v. oudjes op straat ziet of een bruin kindje. Die "accepteer" je toch ook niet maar ben je heel gewoon om in je wereld tegen te komen? Tenminste, dat zou het moeten zijn. Pas als men het opvalt, dan pas komt de vraag over acceptatie om de hoek kijken, denk ik....
Wie wil, zoekt een mogelijkheid. Wie niet wil, zoekt een reden.
Collie ik accepteer iedereen....Maar wat ik eigenlijk bedoelde is dat ik dit bericht al een keer eerder gezien ( een week geleden ongeveer ) Casey stelde toen de vraag of het acceptabel was om de Wiebelaar te weigeren...Daar kwam een leuke discussie uit...
Dat weet ik hoor Rotteram dat jij iedereen accepteert. Dat was zeker een leuke discussie. En wie weet gaat het hier weer verder
Ik schreef onlangs een reactie hier over de wiebelaar, wil graag weten waarom die is verwijderd
Die is niet verwijderd, maar dit artikel stond ook op het Forum http://www.leefwijzer.nl/forum/read/11488/acceptatie-participatie-wat-kan-en-wat-niet-/
Maar Casey kreeg van iemand een tip of het niet een goed stuk was voor een column.
Zo gezegd, ze gedaan
Maar Casey kreeg van iemand een tip of het niet een goed stuk was voor een column.
Zo gezegd, ze gedaan
Om te reageren moet je geregistreerd en ingelogd zijn. Klik hier om je aan te melden!
Pagina:
1