Punt 1.; Waarom altijd iets slechts financieel verhogen? Waarom niet iets goeds in prijs verlagen? Meer subsidie op biologisch voedsel e.d. Maar nee, dat brengt natuurlijk minder in de staatskas op, neem ik aan....
Punt 2.; Er is een groep die tot op het laatst wacht om naar de huisarts te gaan en ook allerlei klachten en/of symptomen opzamelen tot het niet anders meer kan dan een huisarts te raadplegen. En, eerlijk is eerlijk, er is een groep die om elke kuch en scheet naar de praktijk rennen. De laatste groep heeft ook nog een groep die op die manier aandacht wil krijgen vanwege a.o. eenzaamheid. Laat men eens proberen de mensen in die groepen in te delen en daar gerichter mee om te gaan / te behandelen. Niet alles over 1 kam scheren, de goeden moeten dan onder de kwaden lijden, een zeer slechte zaak.
Punt 3; Bijdrages enz. afhankelijk maken van het vermogen is geen goede zaak in veel gevallen. Ik neem mijzelf als voorbeeld; ik woon al 33 jaar in dit huis. Eerst 19 jaar gehuurd en toen gekocht van de woningbouw (en toen nog getrouwd). Nu 5 jr. officieel gescheiden met een minimum inkomen maar 5 jaar geleden nog net op tijd heel gunstig op dit huis een hypotheek kunnen krijgen, mede vanwege de niet gebruikte overwaarde (met daarbij nog een beetje financiele hulp van familie). Uiteindelijk woon ik in dit grote aangepaste huis veel goedkoper dan wanneer ik een huis zou moeten huren. Maar heb dus wel een vermogen (wat "muur"vast ligt) en ik zou dan van mijn minimum inkomen ook nog huishoudelijke hulp moeten betalen? Ik ben door PPS niet meer in staat alles in huis schoon te houden dus wordt het dan maar naar een instelling of laat ik de boel maar gewoon verslonzen (kom ik misschien ook nog eens op tv....)? Ik denk dat men dan toch onderscheidt moet maken wat voor soort vermogen men heeft, of dit zonder ernstige gevolgen te gelde gemaakt kan worden. Of zie ik dit helemaal verkeerd?
Punt 2.; Er is een groep die tot op het laatst wacht om naar de huisarts te gaan en ook allerlei klachten en/of symptomen opzamelen tot het niet anders meer kan dan een huisarts te raadplegen. En, eerlijk is eerlijk, er is een groep die om elke kuch en scheet naar de praktijk rennen. De laatste groep heeft ook nog een groep die op die manier aandacht wil krijgen vanwege a.o. eenzaamheid. Laat men eens proberen de mensen in die groepen in te delen en daar gerichter mee om te gaan / te behandelen. Niet alles over 1 kam scheren, de goeden moeten dan onder de kwaden lijden, een zeer slechte zaak.
Punt 3; Bijdrages enz. afhankelijk maken van het vermogen is geen goede zaak in veel gevallen. Ik neem mijzelf als voorbeeld; ik woon al 33 jaar in dit huis. Eerst 19 jaar gehuurd en toen gekocht van de woningbouw (en toen nog getrouwd). Nu 5 jr. officieel gescheiden met een minimum inkomen maar 5 jaar geleden nog net op tijd heel gunstig op dit huis een hypotheek kunnen krijgen, mede vanwege de niet gebruikte overwaarde (met daarbij nog een beetje financiele hulp van familie). Uiteindelijk woon ik in dit grote aangepaste huis veel goedkoper dan wanneer ik een huis zou moeten huren. Maar heb dus wel een vermogen (wat "muur"vast ligt) en ik zou dan van mijn minimum inkomen ook nog huishoudelijke hulp moeten betalen? Ik ben door PPS niet meer in staat alles in huis schoon te houden dus wordt het dan maar naar een instelling of laat ik de boel maar gewoon verslonzen (kom ik misschien ook nog eens op tv....)? Ik denk dat men dan toch onderscheidt moet maken wat voor soort vermogen men heeft, of dit zonder ernstige gevolgen te gelde gemaakt kan worden. Of zie ik dit helemaal verkeerd?
Wie wil, zoekt een mogelijkheid. Wie niet wil, zoekt een reden.
