Partner van

'Een relatie waarin het helemaal goed is hoe je bent'

Haar relatie is net uit.
We zijn drie jaar samen geweest en op een gegeven moment draai je in cirkels. Eigenlijk zijn we heel verschillend in wat we willen in ons leven. Ik ben meer een ondernemend type. Voor mij is de wereld spannend, ik vind het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en van alles te ondernemen. Mijn vriendin ging daar een eind in mee, maar op een gegeven moment niet meer. Ze vond het vreselijk dat ik het vioolspelen soms belangrijker vond'. 

Soms zijn er pijnlijke ervaringen waar je doorheen moet.
Voor Leonie was dat het jaar waarin ze dacht af te studeren. 'Het begon ruim 5 jaar geleden met een vermoeidheid die maar niet overging. Ik dacht dat die vermoeidheid te maken had met de drukte van twee studies. Ik zat niet alleen op het conservatorium maar was ook begonnen aan het laatste jaar van mijn studie Nederlands. En een half jaar daarvoor ongeveer sprong mijn broer van een parkeergarage.'

Maar de vermoeidheid ging niet over bij Leonie. 'Het werd erger. Alles was zwaar. Ik probeerde een fles cola open te maken en het ging niet. Alleen al de gedachte aan boodschappen te moeten doen of naar de universiteit te gaan, ik raakte er uitgeput van. Ik kon haast niet meer lezen. Aan het begin van het nieuwe semester besloot ik even te stoppen met mijn studie. In mijn herinnering is het een grijze waas. Het was een heel gedoe om me uit te laten schrijven. Ik moest naar een medische keuring om een uitkering te krijgen.'

'De dagen waren zo om. Ik kon weinig hebben.' Leonie woonde in een huis met andere studenten. Ze kreeg heel veel kaartjes en telefoontjes. Vrienden en studiegenoten wilden graag langskomen om iets voor haar te doen, om te koken of boodschappen te halen. Mensen kwamen langs omdat ze toch in de buurt waren. Dat knaagde wel: dat kon ik dus niet meer, ik kon maar één afspraak per dag aan. Jaargenoten waren bezig met afstuderen en ik dus niet. Maar eigenlijk had die periode ook iets rustigs. Ik hoefde even niet meer. Ik was ook opgelucht.'

Pas tegen de zomer toen ze al bijna een half jaar vooral thuis was ging ze opnieuw naar haar huisarts. Die had haar klachten eerder toegeschreven aan overspannenheid. Zij was verbaasd dat Leonie niet al eerder was teruggekomen. Want er zat weinig verbetering in. 'Er volgde een periode van onderzoeken maar een diagnose bleef uit. Toch ging het soms wat beter. Ik had soms wat meer energie. Ik wilde vrijwilligerswerk gaan doen en meldde me bij een buddyproject. Op de voorbereidende training ging het ook over ME. Ik kreeg een boekje mee en nam dit eens mee naar de huisarts. Die bevestigde dat mijn klachten best eens op ME konden wijzen. Dat was schokkend. Voor het eerst realiseerde ik me dat wat ik had misschien wel niet meer voorbij zou gaan. Ook mijn omgeving reageerde met ongeloof. Er volgde een periode waarin ik medicijnen kreeg. Dat was verschrikkelijk, want mijn klachten werden erger. Ik had een behoorlijke terugval.'

Toen kwam H in haar leven. Ze kenden elkaar eigenlijk al jaren. Maar H woonde inmiddels in een andere stad en ze waren elkaar uit het oog verloren. Via een kennis kwam Leonie weer met haar in contact. 'Ik ging speciaal naar dat meisje toe om te vragen naar D. Die zei toen waarom bel je haar niet? Het was geweldig om zo verliefd te zijn. Zij was mijn eerste echte vriendin. Daarvoor had ik wel vriendjes gehad en af en toe gezoend en wat gevoosd met meisjes. Maar nog nooit heb ik zo'n diepgang ervaren in een relatie. Zij vond mij geweldig. En ik haar natuurlijk.'
Toch had ze ook wel eens twijfels: 'wat heeft zij nou aan mij? Maar ik vond het ook heerlijk om verzorgd te worden. Toen we gingen samenwonen besefte ik hoe alleen ik eigenlijk was geweest daarvoor toen ik ziek was. Zij heeft mij het gevoel gegeven dat ik goed ben zoals ik ben.' Dat ze voor veel dagelijkse dingen afhankelijk was van H heeft Leonie juist positief ervaren. 'Het was fijn dat er altijd iemand was, die zomaar overdag iets lekkers te eten ging halen. H is heel huiselijk en houdt ervan lekker samen thuis te zijn en eindeloos koffie te drinken.' Dat was nieuw voor Leonie. Haar familie reageerde heel positief op haar relatie met H, die ze ook al van vroeger kenden. 'Wat leuk dat zij mijn schoondochter wordt, was de reactie van Leonies vader.
Wat de seks betreft was het wel zo dat ze daar als gevolg van haar ziekte minder behoefte aan haHdan haar vriendin. 'Maar daar kwamen we wel uit. Wij konden daar wel over praten. En ze vond het prima dat ik soms te moe was en lekker tegen haar aan in slaap viel.'

Intussen ging het langzamerhand steeds wat beter met haar gezondheid. Wat Leonie erg geholpen heeft was dat ze werd toegelaten op het conservatorium. 'Op een gegeven moment ben ik gaan praten met een docent. Die was onder de indruk van mijn verhaal. Ik wilde graag altviool spelen maar kon dat niet meer zoals eerst. Ik wist ook niet of ik dat ooit nog zou kunnen. Door de les kreeg ik weer plezier in het spelen.'

Haar vriendin moest er aan wennen dat ze steeds meer energie had en zelf dingen ging ondernemen. 'Eerst ging ik heel op in het samen met haar zijn. Urenlang samen koffie drinken bijvoorbeeld. Ik dacht ook dat ik misschien de rest van mijn leven wel met die vermoeidheid en weinig energie zou zitten. Maar het ging beter en ik wilde er op uit. Hierdoor werd ik minder beschikbaar voor mijn vriendin. Die had daar steeds meer moeite mee. Sinds ruim een jaar geleden ben ik weer aan het werk. En ik ben eindelijk buddy geworden.'

'Mijn ziekte heeft onze relatie behoorlijk gevormd. We hadden van die patronen die ons nu opbreken. Ik denk dat we allebei op een andere manier invulling willen geven aan ons leven. Ik wil graag altviool spelen en wat bereiken in mijn werk en met mijn studie. Zij is daar op een andere manier mee bezig. We hebben besloten onze relatie te stoppen. Ik voel me wel een beetje schuldig tegenover mijn ex . Ze zei dat ze deze periode wel had willen missen in haar leven. Gelukkig is ze daar inmiddels op teruggekomen. Voor mij is dat absoluut niet het geval.' De moeilijke periode in haar leven heeft Leonie wel sterker gemaakt. 'Er is veel misgegaan in mijn korte leven, maar ik heb ook veel gekregen. Vanuit die positie kan ik ook iets voor een ander betekenen. Ik ben nu aan het verhuizen en vind het naast verdrietig ook heel spannend'