- verwijderd -
Forum overzicht /
Artikelen /
Een lichamelijke beperking belast je relatie
Pagina:
1
Niet alleen hier op Leefwijzer kletsen we over liefde, seks en handicap. Op sexwoordenboek.nl vond ik de forumtopic 'Een lichamelijke beperking belast je relatie'. De discussie is 4051 keer gelezen.
Anouk opende deze discussie met: "Stel, je partner ligt door een ongeluk in de kreukels, of je hebt zelf een lichamelijke beperking die je niet in staat stelt om alles te doen wat je wil doen. Dit brengt je relatie in zo'n mate onder stress dat deze hierdoor op de klippen zou kunnen lopen. Heeft het dan wel zin om voor een relatie te knokken als deze beperking zwaar weegt en tot hoe zwaar zou zo'n beperking mogen wegen zou je er nog voor willen knokken. Wat is jouw grens?"
Weet niet zo goed
Saartjuf reageert als eerste: "Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Mijn vriend is nu echt een schatje. En dan verschilt het niet of hij een lichaamelijke beperking heeft of niet. Maar onze relatie zou wel veranderen. Ik kan nu wel zeggen als het echt te erg wordt, vecht ik er niet meer voor blabla. Maar ik ben bang dat je dat op wat voor manier altijd wel zal blijven doen. hetzij als je partner thuis is, of in een opvanghuis.."
Knokken
En Crinslan sluit de discussie af met: "Mijn oom zit in een elektrische rolstoel en kan niks meer met z'n handen, maar zijn relatie met mijn tante staat nog wel steeds overeind. Ik geloof wel dat een relatie het waard is om voor te knokken, zeker. Maar ik zou denk ik niet meer met mezelf kunnen leven, elke dag in die rolstoel – niks meer kunnen dan anderen te zien".
Wat vind jij?
Tussen deze twee meningen vind je nog veel meer stof ter discussie. Welke opmerking vind jij opmerkelijk? Of frustrerende? Of eerlijkste? En wat vind je zelf? Geef je reactie hier op Leefwijzer.
Dat is voor een ieder en iedere situatie anders. Je kunt dit voor een ander niet invullen. En het is ook weer anders als een beperking voor of na het aangaan van een relatie ontstaat.
Zelf heb ik niet graag dat mijn beperkingen tot die van een ander worden. En heeft alles zijn grenzen. Maar die liggen voor iedereen op een andere plek.
Zelf heb ik niet graag dat mijn beperkingen tot die van een ander worden. En heeft alles zijn grenzen. Maar die liggen voor iedereen op een andere plek.
@Desirezi Je zegt het mooi "niet graag dat mijn beperkingen tot die van de ander worden".
Maar als je samen wat wilt doen moet je rekening houden met de mogelijkheden van de ander en daarmee zijn je eigen mogelijkheden per definitie beperkt. Dat hoeft overigens zo natuurlijk niet te voelen.
Maar als ik me door mijn chronische ziekte een vakantiedag niet goed voel is dat voor de ander ook minder.
Maar als je samen wat wilt doen moet je rekening houden met de mogelijkheden van de ander en daarmee zijn je eigen mogelijkheden per definitie beperkt. Dat hoeft overigens zo natuurlijk niet te voelen.
Maar als ik me door mijn chronische ziekte een vakantiedag niet goed voel is dat voor de ander ook minder.
Klopt, en vind het niet erg als iemand anders daar eens een keer mee te maken krijgt of daar eens mee rekening mee moet houden. Maar een partner zou daar dagelijks, vaak, vrijwel altijd mee te maken hebben/krijgen. Daar zou ik me persoonlijk wel bezwaard door voelen. Maar dat is nogmaals erg persoonlijk en denkt iedereen anders over.
Naar aanleiding van dit goeie artikel wilde ik even een tip geven.
Op de site http://www/sexuelegezondheidman.nl wordt hier ook aandacht aan besteedt Wellicht hebben jullie hier ook wat aan. Zelf vond ik deze site toen ik op zoek naar informatie was.
Op de site http://www/sexuelegezondheidman.nl wordt hier ook aandacht aan besteedt Wellicht hebben jullie hier ook wat aan. Zelf vond ik deze site toen ik op zoek naar informatie was.
zelf merk ik als je beperkingen hebt , dat je steeds meer aan de kant komt te staan en enkel nog van mensen die betaald worden aandacht krijgt zoals de hulpverleners maar van kennissen en (vrienden ) merk je dat je steeds minder gevraagd bent en dan aan de kant staat eenzaam en alleen
Ja maar je moet ook niet wachten tot je gevraagd wordt maar ook zelf aktie ondernemen. Je aansluiten bij clubjes en verenigingen, zelf mensen uitnodigen, avonjes organiseren b.v. leuk dvdtje kijken met enkele mensen of gezamenlijk koken enz. Het leven moet je ook wel zelf maken.
ja , lief meiske daar heb je wel gelijk in , maar ik ben van nature een aardig persoon en heb wat beperkingen en dit staat toch een hoop mensen in de weg en zo verdwijn of liever gezegd verzuip je in de eenzaamheid .
Kop PJP als je zo blijf denken wordt het nooit wat.....Als je mensen in de weg sta omdat je een beperking heb ( of meerdere ) zijn het geen vrienden!!...of wat dan ook.....Ga naar een kroeg of een sportclub ook al is het alleen om te kijken naar de spelers!...kijk wat liefmeisje schrijf......probeer het te doen....
Succes!
Succes!
Het is waar dat je zelf een heleboel kunt doen tegen eenzaamheid. Probeer in ieder geval iets buitenshuis te vinden, hobbyclub of (sport-)vereniging. Volgens mij is er ook veel aanbod aan dagbesteding waar je met een regiotaxi naartoe gebracht kunt worden.
Verder is het ook fijn als je kunt mee praten over actuele dingen want mensen hebben een neiging af te haken als je altijd alleen maar over (je eigen) ziekte kunt praten of alleen maar klachten kunt spuien over van alles en nog wat. Een keertje flink spuien, daarna relativeren en een beetje zelfspot is denk ik de beste manier om de aandacht van je omgeving vast te houden. Ik zou ook niet graag contact onderhouden met mensen die altijd maar negatief zijn.
Verder is het ook fijn als je kunt mee praten over actuele dingen want mensen hebben een neiging af te haken als je altijd alleen maar over (je eigen) ziekte kunt praten of alleen maar klachten kunt spuien over van alles en nog wat. Een keertje flink spuien, daarna relativeren en een beetje zelfspot is denk ik de beste manier om de aandacht van je omgeving vast te houden. Ik zou ook niet graag contact onderhouden met mensen die altijd maar negatief zijn.
Wie wil, zoekt een mogelijkheid. Wie niet wil, zoekt een reden.
PJP fijn dat je van zelf weet dat je van nature een aardig persoon bent!
Eenzaamheid maakt het extra lastig om in je eentje "gezellig" op dingen af stappen. Het is een drempel om ergens naar toe te gaan waar je niemand kent, zeker als je zelf moeilijk contact maakt.
Vrijwilligerswerk waarbij je samen met anderen aan iets goeds werkt maakt het wel makkelijker om in contact te komen. En vrijwel overal is behoefte aan vrijwilligers, in het buurthuis, de computerclub, de kerk, sportvereniging etc. Daarbij hoeft ene beperking geen belemmering te zijn.
Eenzaamheid maakt het extra lastig om in je eentje "gezellig" op dingen af stappen. Het is een drempel om ergens naar toe te gaan waar je niemand kent, zeker als je zelf moeilijk contact maakt.
Vrijwilligerswerk waarbij je samen met anderen aan iets goeds werkt maakt het wel makkelijker om in contact te komen. En vrijwel overal is behoefte aan vrijwilligers, in het buurthuis, de computerclub, de kerk, sportvereniging etc. Daarbij hoeft ene beperking geen belemmering te zijn.
- verwijderd -
Om te reageren moet je geregistreerd en ingelogd zijn. Klik hier om je aan te melden!
Pagina:
1