Een lichamelijke beperking belast je relatie

Forum overzicht / Artikelen / Een lichamelijke beperking belast je relatie

Niet alleen hier op Leefwijzer kletsen we over liefde, seks en handicap. Op sexwoordenboek.nl vond ik de forumtopic 'Een lichamelijke beperking belast je relatie'. De discussie is 4051 keer gelezen.

Anouk opende deze discussie met: "Stel, je partner ligt door een ongeluk in de kreukels, of je hebt zelf een lichamelijke beperking die je niet in staat stelt om alles te doen wat je wil doen. Dit brengt je relatie in zo'n mate onder stress dat deze hierdoor op de klippen zou kunnen lopen. Heeft het dan wel zin om voor een relatie te knokken als deze beperking zwaar weegt en tot hoe zwaar zou zo'n beperking mogen wegen zou je er nog voor willen knokken. Wat is jouw grens?"

Weet niet zo goed
Saartjuf reageert als eerste: "Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Mijn vriend is nu echt een schatje. En dan verschilt het niet of hij een lichaamelijke beperking heeft of niet. Maar onze relatie zou wel veranderen. Ik kan nu wel zeggen als het echt te erg wordt, vecht ik er niet meer voor blabla. Maar ik ben bang dat je dat op wat voor manier altijd wel zal blijven doen. hetzij als je partner thuis is, of in een opvanghuis.."

Knokken
En Crinslan sluit de discussie af met: "Mijn oom zit in een elektrische rolstoel en kan niks meer met z'n handen, maar zijn relatie met mijn tante staat nog wel steeds overeind. Ik geloof wel dat een relatie het waard is om voor te knokken, zeker. Maar ik zou denk ik niet meer met mezelf kunnen leven, elke dag in die rolstoel – niks meer kunnen dan anderen te zien".

Wat vind jij?
Tussen deze twee meningen vind je nog veel meer stof ter discussie. Welke opmerking vind jij opmerkelijk? Of frustrerende? Of eerlijkste? En wat vind je zelf? Geef je reactie hier op Leefwijzer.

collie

Geplaatst op vrijdag 18 maart 2011 om 17:44

Lid sinds: 06-07-2010

Berichten: 2230

Bekijk profiel

Dat hangt van zo veel dingen af denk ik. Ik heb zelf ook een ziekte met beperkingen en je moet goed met elkaar praten. Knokken heeft altijd zin. En is het gras groener als je met iemand verder gaat die geen beperking heeft. Je hebt samen toch veel gedeeld als het goed is.

Geef elkaar de ruimte. Ik doe dingen op mijn manier. Kijk wat voor oplossingen er zijn. Het is voor iedereen anders, denk ik.

Vecht, praat, huil lach samen. En zoek hulp als er samen niet uit komt.

Desirezie

Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 om 19:59

Lid sinds: 25-08-2010

Berichten: 182

Bekijk profiel

Dat is voor een ieder en iedere situatie anders. Je kunt dit voor een ander niet invullen. En het is ook weer anders als een beperking voor of na het aangaan van een relatie ontstaat.

Zelf heb ik niet graag dat mijn beperkingen tot die van een ander worden. En heeft alles zijn grenzen. Maar die liggen voor iedereen op een andere plek.

Sammy

Geplaatst op dinsdag 05 april 2011 om 22:47

Lid sinds: 15-07-2010

Berichten: 238

Bekijk profiel

@Desirezi Je zegt het mooi "niet graag dat mijn beperkingen tot die van de ander worden".

Maar als je samen wat wilt doen moet je rekening houden met de mogelijkheden van de ander en daarmee zijn je eigen mogelijkheden per definitie beperkt. Dat hoeft overigens zo natuurlijk niet te voelen.

Maar als ik me door mijn chronische ziekte een vakantiedag niet goed voel is dat voor de ander ook minder.

Desirezie

Geplaatst op maandag 11 april 2011 om 21:59

Lid sinds: 25-08-2010

Berichten: 182

Bekijk profiel

Klopt, en vind het niet erg als iemand anders daar eens een keer mee te maken krijgt of daar eens mee rekening mee moet houden. Maar een partner zou daar dagelijks, vaak, vrijwel altijd mee te maken hebben/krijgen. Daar zou ik me persoonlijk wel bezwaard door voelen. Maar dat is nogmaals erg persoonlijk en denkt iedereen anders over.

Johnvp

Geplaatst op dinsdag 24 mei 2011 om 16:28

Lid sinds: 24-05-2011

Berichten: 3

Bekijk profiel

Naar aanleiding van dit goeie artikel wilde ik even een tip geven.

Op de site http://www/sexuelegezondheidman.nl wordt hier ook aandacht aan besteedt Wellicht hebben jullie hier ook wat aan. Zelf vond ik deze site toen ik op zoek naar informatie was.

pieterjanpieter

Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 om 08:37

Lid sinds: 05-09-2010

Berichten: 8

Bekijk profiel

zelf merk ik als je beperkingen hebt , dat je steeds meer aan de kant komt te staan en enkel nog van mensen die betaald worden aandacht krijgt zoals de hulpverleners maar van kennissen en (vrienden ) merk je dat je steeds minder gevraagd bent en dan aan de kant staat eenzaam en alleen

liefmeiske1975

Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 om 10:27

Lid sinds: 09-08-2010

Berichten: 91

Bekijk profiel

Ja maar je moet ook niet wachten tot je gevraagd wordt maar ook zelf aktie ondernemen. Je aansluiten bij clubjes en verenigingen, zelf mensen uitnodigen, avonjes organiseren b.v. leuk dvdtje kijken met enkele mensen of gezamenlijk koken enz. Het leven moet je ook wel zelf maken.

pieterjanpieter

Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 om 13:44

Lid sinds: 05-09-2010

Berichten: 8

Bekijk profiel

ja , lief meiske daar heb je wel gelijk in , maar ik ben van nature een aardig persoon en heb wat beperkingen en dit staat toch een hoop mensen in de weg en zo verdwijn of liever gezegd verzuip je in de eenzaamheid .

Rotterdam

Geplaatst op dinsdag 21 juni 2011 om 22:24

Lid sinds: 14-06-2011

Berichten: 106

Bekijk profiel

Kop PJP als je zo blijf denken wordt het nooit wat.....Als je mensen in de weg sta omdat je een beperking heb ( of meerdere ) zijn het geen vrienden!!...of wat dan ook.....Ga naar een kroeg of een sportclub ook al is het alleen om te kijken naar de spelers!...kijk wat liefmeisje schrijf......probeer het te doen....

Succes!

4wieler

Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 om 02:11

Lid sinds: 09-08-2010

Berichten: 431

Bekijk profiel

Het is waar dat je zelf een heleboel kunt doen tegen eenzaamheid. Probeer in ieder geval iets buitenshuis te vinden, hobbyclub of (sport-)vereniging. Volgens mij is er ook veel aanbod aan dagbesteding waar je met een regiotaxi naartoe gebracht kunt worden.

Verder is het ook fijn als je kunt mee praten over actuele dingen want mensen hebben een neiging af te haken als je altijd alleen maar over (je eigen) ziekte kunt praten of alleen maar klachten kunt spuien over van alles en nog wat. Een keertje flink spuien, daarna relativeren en een beetje zelfspot is denk ik de beste manier om de aandacht van je omgeving vast te houden. Ik zou ook niet graag contact onderhouden met mensen die altijd maar negatief zijn.

Wie wil, zoekt een mogelijkheid. Wie niet wil, zoekt een reden.

Sammy

Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 om 13:05

Lid sinds: 15-07-2010

Berichten: 238

Bekijk profiel

PJP fijn dat je van zelf weet dat je van nature een aardig persoon bent!

Eenzaamheid maakt het extra lastig om in je eentje "gezellig" op dingen af stappen. Het is een drempel om ergens naar toe te gaan waar je niemand kent, zeker als je zelf moeilijk contact maakt.

Vrijwilligerswerk waarbij je samen met anderen aan iets goeds werkt maakt het wel makkelijker om in contact te komen. En vrijwel overal is behoefte aan vrijwilligers, in het buurthuis, de computerclub, de kerk, sportvereniging etc. Daarbij hoeft ene beperking geen belemmering te zijn.

collie

Geplaatst op woensdag 22 juni 2011 om 13:14

Lid sinds: 06-07-2010

Berichten: 2230

Bekijk profiel

Ik ken ook iemand die eenzaam is. Hij heeft een hersenbloeding gehad en kan daardoor niet meer lezen en schrijven. En zo heeft hij meer beperkingen. Het is een schat van een man,en hij probeert het wel. Maar hij is mede door die ziekte gescheiden en staat er alleen voor. Hij maakt niet moeilijk contact, maar toch ik ken zijn verhalen het valt niet mee. En als je geen geld hebt en geen steun in je rug van mensen dan kán ik het wel begrijpen. Ik probeer deze man tips te geven en te steunenmaar het zal je maar gebeuren. Die man is niet op zijn achterhoofd gevallen en kan over veel onderweroen meepraten. Ik bel, mail, zover ik kan ga ik naar hem toe. Maar dan krijg je het weer, ik heb niet voldoende kilometers en ik kan niet zelfstandig reizen. Hij heeft wel een auto maar rijdt alleen in de buurt. Dus nou??? Twee mensen die het wel willen, maar door beperkingen schiet het ook niet op.

Ik heb ook een ziekte en ik ben daardoor veel aan huis gebonden, maar ik heb wel vrienden en een lieve partner die me steunt.

En als je doordat je niet kunt lezen en schrijven is internet nog wel een optie, maar alles werkt veel langzamer. En mensen hebben geen geduld.

En zo zij er denk ik tal van eenzame mensen. Blijft staan dat je er zelf iets aan kúnt doen. Maar sommige mensen leven denk ik echt in een isolement. En niet alleen ouderen.

Om te reageren moet je geregistreerd en ingelogd zijn. Klik hier om je aan te melden!

Een lichamelijke beperking belast je relatie

Deel deze pagina:

Nieuwe discussies:

Laatste reacties:

Over Leefwijzer

Laatste Nieuws:

Laatste Magazines:

Laatste Columns:

Laatste Boekrecensies:

E-mail adres:
Wachtwoord: