De wetenschappers verzamelden gegevens van meer dan drieduizend jongvolwassen Amerikanen in de leeftijd van 36 tot 39 jaar. Als eerste inventariseerden zij in welke mate de jongvolwassenen het nieuws over de grieppandemie hadden gevolgd en in hoeverre zij zich zorgen maakten over de griepuitbraak.

Gemiddeld gaf 60 procent van de deelnemers aan het nieuws over de grieppandemie op de voet te volgen of regelmatig even te kijken of er nog nieuwe ontwikkelingen waren. Diezelfde 60 procent gaf ook aan op zijn minst enigszins ongerust te zijn geweest over de griepuitbraak. Er was een duidelijk verschil zichtbaar tussen jongvolwassenen met en zonder kinderen, zo stellen de wetenschappers in het rapport. Jongvolwassenen die samenleefden met kleine kinderen gaven vaker aan het nieuws goed in de gaten te houden en ongerust te zijn over de grieppandemie.

Jongvolwassenen verkregen de meeste informatie over griep middels gesprekken met vrienden, collega's en familieleden. Ook lazen zij nieuwsberichten over de ontwikkelingen van de griep in kranten of tijdschriften, bekeken zij items over griep op de televisie of zochten zij informatie over griep op via internet. Ook hier was weer een verschil zichtbaar tussen jongvolwassen met en zonder kinderen, zeggen de wetenschappers. Jongvolwassenen met kleine kinderen besteedden gemiddeld meer tijd aan het zoeken naar informatie over griep en hadden daar ook meer gesprekken over met familie en vrienden.Het is in ieder geval duidelijk dat jongvolwassenen hun informatie omtrent de grieppandemie niet uit één bron haalden, maar verschillende informatiestromen in de gaten hielden. De Amerikaanse wetenschappers hebben ook nog onderzocht welke informatiebronnen door de jongvolwassenen sterk vertrouwd werden en welke zij sterk wantrouwden. Informatie van artsen, de gezondheidsraad, apothekers en verpleegkundigen kwam bij de meeste jongvolwassenen betrouwbaar over. Televisieprogramma's, nieuwsberichten en gesprekken met bekenden scoorden gemiddeld (niet sterk betrouwbaar en ook niet perse onbetrouwbaar). Informatie uit You Tube video's, Wikipedia artikelen en reclames van de farmaceutische industrie kwam bij de jongvolwassen het minst betrouwbaar over.

De jongvolwassenen hadden bijna allemaal het idee dat zij goed op de hoogte waren van de ontwikkelingen rond de grieppandemie. Om te kijken of de informatieverzameling van de jongvolwassenen inderdaad heeft geleid tot een betere kennis over infectieziekten in het algemeen en de uitbraak van Mexicaanse griep in het bijzonder, namen de wetenschappers een kleine test af. De deelnemers kregen stellingen voorgeschoteld en moesten steeds aangeven of die wel of niet juist waren. Een voorbeeld van zo'n stelling: volwassenen van 65 jaar en ouder lopen het grootste risico op een infectie met het Mexicaanse griepvirus. Slechts 24 procent van de deelnemers wist dat die stelling niet klopt. Ondanks het verzamelen van informatie bleken jongvolwassenen niet meer dan een gemiddelde kennis te hebben over griep.

Waarom hebben de Amerikanen dit nou allemaal uitgezocht? De informatie uit het rapport leert ons hoe de nieuwe generatie volwassenen reageert op een crisissituatie, in dit geval de uitbraak van een nieuwe infectieziekte. Mocht er nog eens zo'n crisissituatie ontstaan, dan weten organisaties uit dit praktijkvoorbeeld hoe mensen daarmee omgaan en waar zij hun informatie vandaan halen. Daar kunnen zij dan handig gebruik van maken.

Bron: http://www.sampler.isr.umich.edu/wp-content/uploads/2012/01/GenX_Rept_Winter2012.pdf