Divosa betoogt in Trouw dat het mogelijk moet zijn dat arbeidsgehandicapten blijvend onder het minimumloon gaan werken. Daarmee creëer je volgens de CG-Raad een groep werkende armen en een tweedeling in de samenleving. Daarnaast zorgt dit opnieuw voor een financiële dreun voor mensen met een beperking. Zij maken al hogere kosten door hun beperking, bijvoorbeeld door de eigen bijdragen. Bovendien is de koopkracht van deze groep al veel sterker erop achteruit gegaan dan gemiddeld. De bodem is dan ook al meer dan bereikt, vindt de CG-Raad. 'Mensen die naar vermogen werken moeten een minimumloon kunnen verdienen,' aldus Ad Poppelaars.

Gevolgen
De gevolgen van het voorstel zijn niet goed doordacht. Het zonder meer afschaffen van bestaande regelingen voor arbeidsgehandicapten betekent dat alleen de bijstand in stand wordt gehouden. Met als gevolg dat de partner- en inkomenstoets over de volle breedte gaan gelden voor mensen die blijvend (gedeeltelijk) afhankelijk zijn van een uitkering. Arbeidsgehandicapten krijgen dan alleen een uitkering als ze geen partner of huisgenoot hebben die genoeg verdient voor hen samen. Dit zorgt voor uitsluiting op de relatiemarkt, want samenleven met een gehandicapte wordt dan erg duur. Ook geld opzij zetten voor zorg op latere leeftijd wordt onmogelijk. Elk gespaard bedrag zal in mindering worden gebracht op het vergaarde inkomen. Dit belemmert de zelfstandigheid van deze groep mensen. Ook de onafhankelijkheid komt ermee in het geding, omdat gehandicapten financieel afhankelijk worden gemaakt van de partner.

Bureaucratische procedures
De CG-Raad deelt de conclusie van Divosa dat er veel verbeterd en vereenvoudigd kan worden aan het bestaande stelsel. Veel mensen met een beperking staan nu nog aan de kant, omdat er onvoldoende werk voor hen is. Werkgevers en werknemers lopen tegen allerlei ingewikkelde, bureaucratische procedures aan. Ook is er onvoldoende beleid van de overheid om risico's, bijvoorbeeld blijvende arbeidsongeschiktheid, op te vangen. Daarom zijn werkgevers huiverig. Aanpassing van het huidige stelsel zal daar zeker verandering in brengen.

Arbeidstoeleiding
Daarbij komt dat de bureaucratische procedures kostbaar zijn. Daar valt op te bezuinigen en niet op de schamele beloning van mensen met een beperking, zo vindt de CG-Raad. De nadruk moet liggen op goede arbeidstoeleiding en niet op inkomsteninperking. Ad Poppelaars: 'Bied mensen de mogelijkheid zich te ontwikkelen, door stages, vrijwilligerswerk en opleidingen. Zo kunnen ze de route naar betaald werk vinden en verdienen ze zich uiteindelijk terug.'